De psychometrische eigenschappen van de VAR-2 zijn op een aantal aspecten onderzocht. Dit noemen we valideringsonderzoek. Eerst staan we stil bij het begrip ‘validiteit’ in het algemeen. Onderaan deze pagina staan samenvattingen van studies die gedaan zijn naar de VAR-2.

Twee begrippen zijn van belang als het gaat om de psychometrische kwaliteit van een test; betrouwbaarheid en validiteit. Bij betrouwbaarheid staat de nauwkeurigheid van een test centraal. Validiteit heeft betrekking op de vraag of een test meet wat de test beoogt te meten.

Maar wat houdt dit eigenlijk in als we lezen dat een test ‘gevalideerd’ is? Kan gesteld worden dat een test ‘gevalideerd’ is? Nee, want eigenlijk is de vraag of een test valide is veel tekort door de bocht. Waarom? Op de eerste plaats zijn er verschillende soorten validiteit, zoals constructvaliditeit, inhoudsvaliditeit, predictieve validiteit en het onderscheidingsvermogen van de test. Bij nieuwe tests wordt meestal alleen de constructvaliditeit onderzocht en dan wordt gesteld dat de test ‘gevalideerd’ is.

Op de tweede plaats is het veel te pretentieus te stellen dat een test ‘valide’ is. Wat we zien is dat bij toename van onderzoek er steeds meer grijstinten ontstaan. Onderzoek naar de validiteit van een test is een voortschrijdend proces waarbij er steeds meer inzicht ontstaat in de sterke  en zwakke kanten.

De basale psychometrische eigenschappen van de VAR-2 zijn onderzocht. Maar er zijn nog veel meer aspecten die nader bestudeerd moeten worden. Studies naar de voorspellende waarde van de VAR-2 ten aanzien van verzuim zullen herhaald moeten worden omdat het maatschappelijk speelveld (wetgeving, economie, sociale verhoudingen) telkens verandert. Onderzoek op dit vlak is maar beperkt houdbaar. Ook klachten waarmee mensen zich ziek melden verschuiven. Tien jaar geleden was de situatie anders dan nu.

Om bovengenoemde redenen worden geïnteresseerden en gebruikers van de VAR-2 aangeraden de studies te lezen die gedaan zijn naar de VAR en VAR-2 om zelf een oordeel te vellen over de ‘validiteit’ van de VAR-2.

Archief van publicaties over de VAR-2

Vendrig, L., Hove, M. van, Meijel, M. van, & Donceel, P. (2011). Voorspellen van de verwachte verzuimduur met de Vragenlijst ArbeidsReïntegratie. Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde, 19, 7-13.

SAMENVATTING
De Vragenlijst ArbeidsReïntegratie (VAR) is een vragenlijst waarmee de belangrijkste psychosociale factoren worden gemeten die bijdragen aan het vertragen van herstel en stageneren van de werkhervatting. De lijst telt 78 items verdeeld over acht schalen, te weten: ‘Distress’, ‘Klachteninterferentie’, ‘Werkdruk’, ‘Weinig regelmogelijkheden’, ‘Arbeidsonvrede’, ‘Vermijding/onzekerheid’, ‘Perfectionisme/ijverigheid’ en ‘Belastende thuissituatie’. In een eerder uitgevoerde studie werd de voorspellende waarde (predictieve validiteit) van de VAR met betrekkening tot langdurig verzuim aangetoond. Het aantonen van de predictieve validiteit in één studie is echter onvoldoende om te komen tot een stevige empirische basis van een test. Om die reden worden in dit artikel twee prospectieve studies beschreven waarin de vraag centraal stond of de aangetoonde voorspellende waarde kan worden gerepliceerd. In beide studies werd de VAR afgenomen na 2 tot 3 weken verzuim. In de eerste studie werd onderzocht of voorspeld kon worden wie langer dan 6 weken zou gaan verzuimen en in de tweede studie werd onderzocht of voorspeld kon worden wie langer dan 3 maanden zou gaan verzuimen. Enkele schalen van de VAR bleken de verzuimduur te kunnen voorspellen. De schaal ‘Klachteninterferentie/ziektegdrag’ bleek in beide studies het meest voorspellend te zijn. Het percentage correcte classificatie op basis van de schaal ‘Klachteninterferentie/ziektegdrag’ was in de eerste studie 85% en in de twee studie 72%. In conclusie, de aangetoonde voorspellende waarde van de VAR hebben we kunnen repliceren.

Vendrig, L. (2007). Risico op langdurig verzuim onderzocht met de Vragenlijst AbeidsReïntegratie (VAR). Tijdschrift voor Sociale Geneeskunde, 7, 386-391.

SAMENVATTING
De Vragenlijst Arbeidsreïntegratie (VAR) is een nieuw, wetenschappelijk onderbouwd, instrument waarmee psychosociale risicofactoren voor langdurig verzuim kunnen worden gemeten. Het uitgangspunt van de VAR is dat deze vragenlijst inzetbaar moet zijn bij een brede groep werknemers die om uiteenlopende redenen en klachten uitvalt op het werk. De VAR telt 78 items verdeeld over acht schalen: ‘distress’, ‘klachteninterferentie’, ‘werkdruk’, ‘weinig regelmogelijkheden’, ‘arbeidsonvrede’, ‘vermijding/onzekerheid’, ‘perfectionisme/ijverigheid’ en ‘belastende thuissituatie’. De VAR is gebaseerd op een model waarin psychische klachten en ervaren beperkingen verondersteld worden direct de verzuimduur te beïnvloeden. De overige determinanten beïnvloeden de psychische klachten, maar worden niet verondersteld rechtstreeks samen te hangen met verzuim. In dit artikel worden de resultaten gepresenteerd van een studie naar de voorspellende waarde van de VAR. Bij een groep van 83 zieke werknemers die enkele weken verzuimden werd de VAR afgenomen. Gedurende een jaar werd bijgehouden hoe lang zij erover deden om voor het eerst het werk te hervatten (eerste herstelmelding) en hoe lang het duurde voordat zij het werk volledig hadden hervat. De aanwezigheid van een chronische ziekte, klachten die psychisch van aard zijn en de duur van de klachten blijken de verzuimduur te verlengen. De voospelling van de verzuimduur kan nog verbeterd worden door te kijken of men ook echt hinder ondervindt van de klachten zoals gemeten met de schaal ‘klachteninterferentie’van de VAR.

Vendrig, L. (2005). De vragenlijst arbeidsreïntegratie. Diagnostiek-Wijzer, 8, 27-39.

SUMMARY
The present study describes the development of a new questionnaire in the fields of work, health and return-to-work; the Work Reintegration Questionnaire (WRQ). The WRQ consists of 72 items that are distributes over 7 scales: Depression, Fear-avoidance beliefs, Job strain, Low job satisfaction, Self-doubt, Perfectionism, and Stressful home situation. The aim of the WRQ is the screening of risk factors for prolonged disability. The assessed problems with the WRQ may be directive for return-to-work interventions. The validation research was conducted in a group of 322 persons that were on sick leave because of a variety of health problems. It is concluded that the WRQ has good psychometric properties. More research is needed to establish the cross-validity of the WRQ/ Whether the WRQ is indeed able to predict the length of sick leave will be seen in future research.