De Vragenlijst Arbeid en Re-integratie (VAR) is ontstaan in de jaren ’90 in de revalidatiezorg. De VAR is niet op één dag ontstaan maar heeft diverse voorstadia gekend.

De auteur van de VAR (Lex Vendrig) hield zich toen bezig met onderzoek naar prognostische factoren van revalidatietrajecten. Een centrale vraag was hoe het nu komt dat de ene persoon na deelname aan een revalidatieprogramma het werk vlot hervat, terwijl dit bij de ander niet goed lukt. Klinische ervaring wees uit dat fixatie op klachten en belemmerende factoren in de werksituatie bepalend leken voor het succes van revalidatie. Er bestonden echter geen vragenlijsten om relevante variabelen uit beide gebieden geïntegreerd te meten. Vanuit deze leemte is de VAR geleidelijk aan ontwikkeld; een lijst die vanuit een multifactorieel model inzicht biedt in belemmerende en bevorderende factoren bij arbeidsrevalidatie.

Wet Verbetering Poortwachter

Een andere ontwikkeling was de komst van de Wet Verbetering Poortwachter (WVP) in 2002. Arbodiensten gingen detectielijsten ontwikkelen om het risico op langdurig verzuim mee te kunnen bepalen. De wetenschappelijke basis daarvan was echter mager. Daarbij biedt een detectielijst enkel een afkappunt welke geen inzicht biedt in onderliggende factoren. Deze ontwikkeling was het startpunt om de voorloper van de VAR verder te ontwikkelen om zo een dubbele toepassing mogelijk te maken: een wetenschappelijk goed onderbouwd instrument die door arbodiensten gebruikt kan worden om de verzuimduur mee te schatten en die bij de arbeidsrevalidatie gebruikt kan worden ter ondersteuning van het re-integratieproces. De VAR kwam uit in 2004. De VAR was een van de eerste instrumenten waarmee in Nederland concreet onderzoek is gedaan naar de voorspelling van langdurig verzuim.

Steeds meer professionals raakten geïnteresseerd in de VAR. Dit lijkt mede te danken aan het Excellprogramma waarmee de VAR op eenvoudige wijze gescoord en berekend kon worden. De tabbladen in het Excellprogramma waren overzichtelijk en boden inzicht in belemmerende factoren. Cliënten bleken het VAR-profiel erg verhelderend vinden.

Gebruik bij niet verzuim

Gebruikers van de VAR gingen de VAR ook toepassen bij werknemers die niet verzuimen. De factoren die belemmerend zijn bij de re-integratie zijn in wezen dezelfde als die bij het ontstaan van verzuim een rol spelen. Inhoudelijk is dit dus een prima toepassing. De oorspronkelijke normpopulatie was echter gebaseerd op verzuimende mensen. Dus psychometrisch is deze toepassing niet juist. Dit was een van de redenen om de VAR opnieuw te normeren en wel op de normale beroepsbevolking zodat toepassing bij verzuimpreventie psychometrisch verantwoord is. Tegelijk werd dit moment aangegrepen om de VAR op een aantal punten te verbeteren. Feedback van gebruikers van de afgelopen 10 jaar en resultaten van onderzoek vormden de basis om te komen tot enkele aanpassingen van het VAR-model en verbetering van een aantal items. Het resultaat van dit alles was de VAR-2.

VAR-2-app

De VAR-2 is helemaal up-to-date en weer uniek in zijn soort. Het is het enige instrument dat een psychometrisch onderbouwde meting doet van de balans tussen steun en stressoren. Deze toevoeging is gekomen door het inzicht van de auteur dat de nadruk de laatste jaren in de zorg veel te veel is komen te liggen op klachten en klachtenbeïnvloeding en dat versterking van steun uit het oog wordt verloren. Ook worden arbeidsconflicten door de meeste instrumenten niet goed onderkend en te snel gemedicaliseerd.
De VAR-2-app is tenslotte ontwikkeld omdat steeds meer gebruikers vroegen om een dergelijke toepassing. De combinatie van de gebruiksvriendelijke VAR-2-app, het VAR-2-rapport en de tutorials zorgt ervoor dat de professionals nu het maximale kunnen halen uit de VAR-2.